ile w trudzie nieustannym
wspólnych zmartwień , wspólnych dążeń
ile chlebów rozkrajanych
pocałunków ? schodków? książek?
oczy twe jak piękne świece
a w sercu żródło promienia
więc ja chciałbym twoje serce
ocalić od zapomnienia
Marek Grechuta
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz